Evet, ağladık bu akşam bolca, etrafımıza baktık, aradığımız o küçük pencere yoktu, kocaman balkon kapıları vardı, içeri güneş giriyordu, evin bir tarafı kış bir tarafı yaz değildi, hep sıcaktı, yerler düzdü, iniş çıkış yaşamıyordun her evde gezinişinde, odalar vardı, birinden çıkıp diğerine girme özgürlüğü tanıyan.. Ama eksikti... Hem de o kadar eksikti ki..
Almışlar herşeyimizi, sehpamızdaki okey taşlarını, yerlerdeki topuk deliklerimizi, ocaktaki yağ lekelerimizi, sofadaki miskinliğimizi, ağalyışlarımızı, kahkalarımızı, sessizliğimizi, en kötüsü.. penceremizi bile almışlar.... Penceremiz özlemiştir bizi, almışlar ama onu..
p.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder