yazamadım ben onu

Blog yazılarını bile bir paragraftan uzun yazamayan birinden 3 SOP, 2 research paper üstüne bilimum yıllık yazısı beklenmesi çok fena. İçime kapanıcam yemin ediyorum!

e.

Create a playlist?

Kendime bir liste yaptım iyi gelmedi. Dinleye dinleye fenalardayım. Zaten çoğumuzu bu listeler mahvetti ben söyliyim. Hayatımızı fon müziği eşliğinde kuruyoruz, kurcalıyoruz ama bir yere varamıyoruz.

e.

Ayıp etmek

Pınar'ın benimle twitter açmak istemediğini daha önce söylemiş miydim?

Zaten beni İkea'ya da götürmemişti...

e.

Gene

Gene aynı şarkıyı dinler oldum. Gene aynı düşünceler beynimde. Gene O aynı şeyleri söylüyor ve ben gene aynı filmin içinde buluyorum kendimi. Kendi hayatıma uzaktan bakıyor gibiyim gene insiyatif alamıyorum. Niye insiyatifler onunla kayboluyor bilmiyorum ama gene de kendimi hiçbir şeye bırakamıyorum. Belki de bırakmak gereklidir bilmiyorum ama ben gene her şeyi sadece zamana bırakıyorum.

e.

londranın taşı toprağı altınmış

Birşeyleri başarmakla başaramamak, olmakla olamamak arası bir yerdeyim. Ben şimdi şu bilgisayarımı kapatsam, çıksam dışarı, güpgüzel bir Ankara sonbaharının tadını çıkarsam acaba kaderim beni kendi kendine bulur mu?

e.

Yolda

Yeni bir grup öğrenmenin heyecanını yaşıyorum! Hem de tam istediğim tadı veren, ihtiyacım olan hisleri taşıtan, alıp beni yollara götüren bir grup :Yolda!

Böyle yatıyorum yatağıma, kapatıyorum gözlerimi, bir iki şarkı dinliyorum, Eski Resim başta olmak üzere tabi... Kendimi bir arabanın yolcu koltuğundan kafamı uzatmış rüzgarı hissederken hayal ediyorum, şoför koltuğunda sevdiğim, arka koltukta da sevdiklerim, kimi uyuyor, kimi bişeyler yiyor, ama kimse konuşmuyor, müziğin, "Yolda"nın huzuru var herkeste, sonra gözlerimi açıp, gücümü yerleştirmiş olmanın mutluluğuyla içeri gidiyorum.

İyi geldi bana bu grup. Bu iyiliklerini unutmam sanırım, yok yok, unutmam bence..

p.

Akla Gelmeyen

Hayatımın değişeceği bariz. Ama bu değişim ne boyutlarda, ne alanlarda olur, artık onu kestiremiyorum.

Güvendiğim, dayandığım her şey artık bana dayanıyor. Ben dayanabilir miyim peki, bilemiyorum.

Çözme ümidiyle giriştiğim her işin sonucunda farkediyorum ki, karışıklık çok eskilere, çok derinlere dayalıymış, aslında başlarkenki çözme niyetim yanlışmış, bana düşmezmiş.

Bana düşen, çözmek, ama benim çözebileceğim şeyleri değil.

Korkuyorum, hayatımın altını üstüne getiren sahnelerin bunlar olmasından. Belki altı üstünden daha iyidir diyorum, iyi midir diyorum, onu da diyemiyorum... susuyorum..

Alın götürün beni, düşüncelerimi, çabalarımı, yakınımı, uzağımı, geleceğimi, bugünümü...

Duymak, görmek, acımak, acıtılmak istemiyorum.

Güvendiğim tek şey, nolur sen de gitme, bitme.

p...

Geçen Günler..

Bu aralar Ankara'ya fırtına vurdu. Herkesin hayatlarına, hiç de beklemedikleri yerlerden, düşünmedikleri sonuçları doğuracak şekilde ağır fırtınalar.

Anlatıyorum, dostlar dinliyor. Enteresan geliyor çünkü. Bana da enteresan geliyor. Sanki bunları asla yaşamazdım, sanki rahatsız edici bir filmin başrolüyüm gibi. Çaresiz, cahil, utangaç bir başrol. Sonra benim filmim bitiyor.

O'nunki başlıyor. O da anlatıyor. Anlatmanın birincil koşulu aynı anda ağlamak. Koşullar eksik olmasın hep sağlanıyor. Bu sefer o alıyor bizi eskilere götürüyor. Onun şu an yaşadığı şeyler dinleyenleri-yani bizi- , ya da izleyenleri-yani yine bizi-, açmak istemedikleri fotoğrafların başında bulduruyor. Hislerini anlatıyor. O tarif ettiği hissi duyduğun ana dönüp, onu tekrar yaşıyorsun.

Bugün ben ve O anlattık sadece. Devamı gelmesin isterim. Pek ümidim olmasa da...

There there baby it's just textbook stuff
It's in the A,B,C of growing up...

p.

Roads.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Storm,
In the morning light,
I feel,
No more can I say,
Frozen to myself.

I got nobody on my side,
And surely that ain't right,
Surely that ain't right.

p.