Akla Gelmeyen

Hayatımın değişeceği bariz. Ama bu değişim ne boyutlarda, ne alanlarda olur, artık onu kestiremiyorum.

Güvendiğim, dayandığım her şey artık bana dayanıyor. Ben dayanabilir miyim peki, bilemiyorum.

Çözme ümidiyle giriştiğim her işin sonucunda farkediyorum ki, karışıklık çok eskilere, çok derinlere dayalıymış, aslında başlarkenki çözme niyetim yanlışmış, bana düşmezmiş.

Bana düşen, çözmek, ama benim çözebileceğim şeyleri değil.

Korkuyorum, hayatımın altını üstüne getiren sahnelerin bunlar olmasından. Belki altı üstünden daha iyidir diyorum, iyi midir diyorum, onu da diyemiyorum... susuyorum..

Alın götürün beni, düşüncelerimi, çabalarımı, yakınımı, uzağımı, geleceğimi, bugünümü...

Duymak, görmek, acımak, acıtılmak istemiyorum.

Güvendiğim tek şey, nolur sen de gitme, bitme.

p...