Ben sevmiyorum, inkar etmeleri de kaçmaları da. Hep üstüne gidenlerdenim ben, yüzleşenlerdenim. Ya da sanırım, sadece öyle olmak isteyenlerdenim, sadece isteyenlerden, çabalayanlardan bile değil.
Sanırım şu an yüz ifademe, el hareketlerime, en eğlenceli dakikalarıma bile, kısacası herşeyime yakışan tek melodi var, tek beste..
Gökyüzü ağlıyor, rahatlıyor, bense onu bile kıskanıyorum. Nasıl rahatlayacağımı bilemiyorum.
Ağlatın beni... En azından yaşadığımı, şu an yaşadığımı bileyim, hissedeyim.. Bir tarih için, gelecekten herhangi bir gün için değil, tam şu an için, bugün incitin beni. Eğer bugün incitmezseniz beni, ben yarın için kendimi her gün inciteceğim.
Oyalayın beni. Zihnimi... Adagio, Albinoni.
p.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder