Bu yalnızca sitem?!?

Etme sitem! Çünkü sitemler uzaklaştırıyor biliyor musun? Bizi birbirimizden ve geçmiş yaşanmışlıklarımızdan uzaklaştırıyor. Çünkü bu sitemler küçüklüğümüzün tripleri gibi değil ki... Evet haklısın, arayamamışım, buluşamamışız, olmamış belki daha büyük bir kabahat işlemişim bilmiyorum belki de sen kendi kendine bana küserken ben farkında bile olmamışım diyorum ya haklısın. Ama işte ben kendi hatamı ya da her neyse bilip telafi etmek isterken sen kabus gibi üzerime gelirsen... Yada her bir şekilde, her ortamda imalı laflar edersen olmaz ki... Ben de kendimce nedenlerle kendimce hatalar yapabilirim ve açıkçası karşımda beni kucaklayan dostlar bekliyorum belli bir yaştan sonra. Çünkü birbirimizi gerçekten tanıyor isek sevgimiz daimdir ve muhabbetlerimiz aynı güzelliğindedir ne kadar zaman geçerse geçsin ve sen beni utandırmazsın geçmiş günlerin kalp kırıklıkları için. Şimdi bakıyorum da sanırım belli bir yaşdan sonra etrafımızda daha damıtılmış insanlar olmasının nedeni bu galiba. Birbirimize kalabilmek için dostum, sonsuz sevgi ve hoşgörü içinde olmalıyız bence, dırdırlanmak için sence de fazla büyük değil miyiz? Unuttuk dediğimiz şeyleri unutmadıysak yalancı olmaz mıyız?

Bir kişi değildi bu yazıyı yazdığım. Bir kaç hatta bir çok belki de. Kendimi sorguladığım çok oldu inan. Ama hiçbirinize yaranamıyorsam eğer hala neden üzülmeliyiz ki bu kadar çünkü bu arakadaşlıklar ikimizin de elinden kayıp gidiyor ve sen bunun farkında değilsen ben ne kadar özürdilesem ya da ne kadar üzülsem de, inan boşuna!!!