"20 yıl sonra" , After Raşitizm.

Geçenlerde birkaç arkadaşla muhabbet ediyorduk. Sohbet bloglara geldi, nasıl geldi hatırlamıyorum, çabalarsam da burayı ayrıntı kirliliğine boğarım, hoş olmaz. Fikirlerine değer verdiğim dostlarımdan biri şöyle bir demeç verdi: " Abi, en tiksindiğim şey de, bi bloğu takip edersin, seversin, ama adam yirmi yılda bir yazar ya... Yani hiç yazma daha iyi.." O ana kadar muhabbete katılmamıştım, tam o lafı duyunca, sanki annesine laf edilmiş yağız bir delikanlı gibi yerimde rahatsız kıpırdanmalar yaşadım, baya bi üstüme alındım, sonra da bozulmuş ses tonuyla arada tekleyerek " ıııkkkh ...niye öyle ...ııkkkh ...diyosun abi??" diyebildim sadece.. Sonra da hiç bi muhabbete katılamadım, aklımda yankılanan o içses yine peşimi rahat bırakmadı "sen de onlardansıııııın, hiç yazma daha iyiiiiii... ", sonra bir anne çığlığı "hemen eve dön, bişeyler yaz." Ama o kadar tembelim ki işte, o hislerime rağmen üstünden zaman geçti de anca yazıyorum.

O zaman tipik "20 yıl sonra" siyah ekranı üzerine beyaz ve mistik bir puntoyla yazılan o yazıları geçeyim.

Pınar ve Esra 10 Temmuz 2009'da Penceresiz Çatı Katı'na, ve de haliyle Belçika'ya veda ederler...

Pınar'ın valizi 30, Esra'nın valizi ise 25 kilodur...

El bagaj sayısı ikisinde de en az dörttür.. Uzaktan bakanlar Cevat Kelle geliyor sanarlar...

Yanlarında sadece 5 Euro olduğu için Duty Free'ye kaçamak bakışlar fırlatarak, yavaşça uzaklaşırlar...

Ne Esra, ne de Pınar, ikisi de evlenmezler..*

Neyse, şu andan itibaren kendim için radikal kararlar aldım ve "o insanlardan" olmamaya karar verdim, Esra için de alayım diyorum bu kararı bakalım kendisi ne diyecek. Sonuç olarak, biz döndük, yollar büyüdü, evler büyüdü (üç oda bir salon ayıptır söylemesi) he bi de pencereler büyüdü en önemli nokta o.. Hatta abartıyorum ve balkonumuz bile var diyorum.. Şu durumda acaba bloğun ismini değiştirmeli miyim? Sadık mı kalmalıyım? Değiştirirsem ne yapmalıyım? Hadi bi el atın ( bu lafım salça'ya)...

* Sizce hangimiz Jane Austen?